BioStabil in Tros Radar

[8 maart 2004]

Iedereen die op 8 maart 2004 naar het TROS TV-programma RADAR heeft gekeken, en Bruno Santanera over zijn uitvinding de BioStabil 2000 heeft horen praten, zal het nu niet meer in zijn hoofd halen om geld uit te geven voor een product van deze Italiaanse weldoener in Nederland.
Degene die het desondanks tóch doet, verdient niet beter dan om opgelicht en afgezet te worden.
Die laatste zin zal veel kopers van de BioStabil rauw op het dak vallen. Vooral als zij kort voor de uitzending van Radar nog een hangertje hebben gekocht en hoopten dat het hun laatste redmiddel zou kunnen zijn.
Juist om déze mensen maken wij ons zo druk, en helaas hebben we ze niet op tijd kunnen bereiken.

Voor iedereen die de Radar-uitzending niet heeft gezien en als permanente waarschuwing voor de toekomst, hier een kort overzicht.
In de uitzending is te zien hoe Bruno (spreek uit: Broeno) wordt bezocht in zijn imperium te Godlinze door een cameraploeg van de Tros.
B.S. spreekt zó slecht Nederlands dat hij ondertiteld moet worden. Eén woord kent hij echter op zijn duimpje, dat heeft hij kennelijk al vaak uitgesproken want het komt vloeiend uit zijn mond: Flapdrollen.
Flapdrollen, dat zijn al die wetenschappers die twijfelen aan zijn beweringen.
En hij weet ook precies hoe al die wetenschappers te werk gaan, dat legt hij uit aan de hand van een voorbeeld:
“Ze nemen een spin met 8 poten en kijken hoe snel hij loopt. Drie seconden. Ze trekken een pootje van de spin uit, dan loopt hij vier seconden. Ze trekken nog een pootje uit, dan loopt hij vijf seconden. Enzovoorts, net zo lang todat de spin geen pootjes meer heeft, dan komt hij helemaal niet. De spin is doof, zeggen de wetenschappers!”

B.S. geeft toe dat hij geen medicus is, ook al denken veel van zijn aanhangers dat. Hij geeft wel (gratis) consulten, maar hij is geen medicus. (Met jezelf magnetomineraaltherapeut te noemen, wek je toch wel enige verwachtingen.)
Van de BioStabils blijken er duizenden per maand te worden verkocht. Volgens B.S. is de geneeskrachtige werking ervan “geen fantasie maar een kwestie van natuurkundig”!
Op de vraag hoe hij aan zijn kennis over magneten komt, laat B.S. de “Spectrum Atlas Van Het Menselijk Lichaam” zien en een vergeeld Italiaans boekje over spelletjes met magneten, dat hij zegt van zijn kinderen te hebben gestolen.

B.S. heeft in krantenartikelen verklaard dat er geen echte magneten in zijn hangertjes zitten, en dat de samenstelling geheim is. Hij wil wel loslaten dat er samengeperst zand uit Zaïre in zit.
Hij heeft zelfs een opengewerkt exemplaar bij de hand, en daar zit duidelijk zwarte aarde in.
De interviewer van Radar heeft ook een opengemaakte BioStabil bij zich, en die is grondig onderzocht door de TU te Delft.

Je ziet het gezicht van B.S. steeds meer verstrakken, hij voelt dat hij ontmaskerd dreigt te gaan worden.
De interviewer zegt dat er gewoon een neodymiummagneetje in zit en geen geperste aarde uit Zaïre.
B.S. “Neodymium is toch geperste aarde, dat kan iedereen opzoeken in de boeken!”

De interviewer zegt dat er in de gebruiksaanwijzing staat dat er ook Samarium in zou zitten, en dat dat niet klopt.
B.S. “Nou, dan zit dat er niet in! Wat maakt het uit, als het maar werkt. Kijk hier heb je een lijst van mineralen, ik heb ze allemaal een nummer gegeven, de mensen willen altijd weten wat er in zit en wat het is. Maar wat werkt, dat werkt, en wat niet werkt dat gooien we weg!”

In de gebruiksaanwijzing staat ook dat de magneet een sterkte heeft van 24.000 Gauss. Maar de TU Delft heeft een sterkte van slechts 1200 Gauss gemeten.
B.S. heeft de plus- en de min-kant bij elkaar opgeteld en er nog een extra nulletje achter gezet. Dat hij, als Italiaan, niet weet dat -100 en +100 bij elkaar opgeteld nul wordt, kun je de man niet kwalijk nemen.

Een geïnterviewde arts, een neuroloog, gelooft weinig van het verhaal van B.S. over een teveel aan negatieve en een teveel aan positieve spanning, en dr. F.J. van Steenwijk van de Rijksuniversiteit Groningen, specialist in magnetisme, is nog stelliger: er klopt geen bal van. En allen die geloven in de sprookjes van B.S. vergissen zich.

B.S. beweert dat zijn hangertjes wereldwijd gepatenteerd zijn.
Die patenten zijn echter nergens te vinden.

De zilveren hanger mag een winkelwaarde hebben van 40 euro, verklaart een juwelier. Hij wordt overal voor 119 euro verkocht.
De gouden hanger kost zelfs 229 euro en mag in principe ook maar 40 euro kosten.
De productiekosten zijn natuurlijk nog een stuk lager, deskundigen schatten de prijs van het magneetje op één euro, maar er mag natuurlijk wel winst gemaakt worden.

En tot slot blijken de “tevreden klanten” in de Tel-Sell reclame te bestaan uit de zoon van B.S. plus buren en familieleden van zowel B.S. als Tineke de Nooij!